Oyun oynamanın zor olduğu dönemleriydi. :) Oyun almak için ya Topkapı’da surların oraya, ya da Osmanbey’deki Flamingo Computer’a giderdik. Evde ne kadar teyp kaseti varsa siler üzerine oyun doldurturduk. O oyunları oynamak çok zevkliydi ama yüklemeyi düzgün yapabilmek için ayar yapmak gerekirdi, 1-2 yıl kullandıktan sonra LED denilen teknoloji çıkmıştı, o led tam kırmızı yandığında oyun düzgün yüklenirdi. hey gidi günler! Birde joystick olayı vardı tabi… Hemen hemen 2 haftada bir joystick alırdık, quickshot joystickler, pahalıydı da aslında, o yaşlarda öyle zırt pırt para bulup alabilmek bir çocuk için zordu. O zamanlar commodorecuların hayali Amigalar vardı. Amigası olanın havasından geçilmezdi, amiga en büyük ulaşılması zor bir hayaldi. Onda disket teknolojisi vardı :) İnsan commodore’u özlemiyor değil hani, elde etmesi zor, oyun bulması zor. Zor olan güzeldi belki de…

Commodore 64′ün yaşam süresinde -1982′den 1994′e- toplamda yaklaşık olarak 17 milyon cihaz satılmış.