Evet, o parlak, dökme metal, çarpmasın diye kapıların önlerine koyulabilinecek kadar ağır, vitrinlerimizin süsü, sevdiğimiz, meşhur kumbaramız. İki ucunda, biri içinde tırtıklı dişler olan bozuk para girişi, diğerinde kağıt paraları rulo yapıp atabileceğimiz yuvarlak girişleri vardı. Açması mümkün değildi. Ya annemizde ya da bankada olurdu anahtarı. Benimkinin anahtarı...